برد واقعی در پایان بازی مذاکرات هسته ای

10
0
24
تیر
1393
50 : 23
C:\Users\Re_Alipour\Desktop\Iran_Foreign_Minister.jpg

بازی پر از بیم و امید مذاکرات هسته ای، به فینال خود نزدیک می شود.

فارغ از هر نتیجه ای که بدست آید؛ چند مطلب با اهمیت به نظر می رسد:

- توانائی حرفه ای تیم مذاکره کننده و در راس آن، وزیر خارجه محبوب و معاون کاردان ایشان _آقای دکتر عراقچی_ بر همگان آشکار شد. امروزه بحق می توان ادعا کرد که ایران در عرصه دیپلماسی، بسیار بیشتر از گذشته حرف برای گفتن دارد. آنگاه که آمریکائی ها، دکتر ظریف را دشمن "قابل احترام" لقب می دهند؛ جستجو جهت یافتن عبارات دیگر برای تمجید از تیم دیپلماسی کشور، بیهوده است.

- این روزها تابوی قدیمی و "غیر قابل دفاع" عدم مذاکره و تعامل مستقیم با آمریکا، عملاً شکسته شد. تا چند ماه پیش که سیاست مداران ایرانی در راهروهای سازمانهای بین المللی دنبال مفری بودند که مبادا با نمایندگان آمریکا رو در رو شوند؛ امروزه روبروی دشمن دیرینه می نشینند، ساعتها به گپ و گفتگو می پردازند و حرفهای خود را صریح و بی پرده بیان می کنند؛ در حالیکه اعتماد به نفس هم، در کلامشان موج می زند.

- می گویند "کدخدا را ببین و ده را بچاپ!". البته که دنیا اگر "کدخدا" نداشته باشد و چاپیدنی در کار نباشد، دنبای بهتری می شود؛ ولی چه بخواهیم و چه نخواهیم، کد خدای این روزهای دنیا، آمریکاست و مهمترین تاثیر گذاری ها را در برخی از روندهای بین المللی دارد. صحبت رو در رو و بدون واسطه با بازیگر بزرگ این عرصه، ما را به اهدافمان در "دسترسی به انرژی صلح آمیز هسته ای" و همینطور "رفع تحریمهای ظالمانه غرب"، سریعتر می رساند. عملیاتی شدن این حقیقت، توفیقی بزرگ است.

- فینال بازی مذاکرات هسته ای، آغازی است بر طی مسیری واقع بینانه در تعامل با دنیا. مسیری که ایران با حفظ عزت و اقتدار ملی خود آنرا دنبال می کند و محکم و استوار ادامه خواهد داد. "برد واقعی" این است.

نظرات کاربران
هیچ نظری تا کنون برای این یادداشت ارسال نشده است.
نظر شما