در باب باخت تیم ملی والیبال در برابر برزیل

6
0
16
خرداد
1393
0 : 20
C:\Users\Re_Alipour\Desktop\Iran_ValleyBall.jpg

واقعیت آن است که توقعمان از تیم ملی والیبال بطرزی افراطی بالا رفته است و هر باختی، در برابر هر تیم، موجب اندوهمان می شود؛ مخصوصاً این باخت در عصر غم انگیز جمعه ای رخ دهد که فردایش پس از سه روز تعطیلی، کار و تلاش باید از نو شروع شود!

هنوز چند سال از آن روزها نگذشته است که گرفتن حتی یک گیم در برابر تیمهائی چون چین و کره، افتخاری بزرگ برایمان محسوب می شد اما کار بجائی رسیده است که این روزها، برخی تیمهای قدر دنیا هم در برابرمان زانو می زنند.

برنامه ریزی و استفاده از مدیران لایق و خوش فکر و البته غیر سیاسی در صدر فدراسیون والیبال و متعاقب آن بهره مندی از مربی بزرگی همچون ولاسکو ؛ از مهمترین دلایل توفیق این روزهای والیبال به شمار می رود.

والیبال ایران می رود تا در چند سال آینده خود را در جمع سه تیم برتر دنیا ببیند. اما، بپذیریم که رشد پایدار و تعالی ماندگار، شرایط خود را می طلبد و بقول معروف "رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود". انتظارات نامتعارف از تیم والیبال آنهم در شرایطی که مربی تیم به تازگی عوض شده، هم خودمان را در برخورد با برخی باختها آزار می دهد و هم از اعتماد به نفس بازیکنان می کاهد. باید انتظارتمان را منطقی کنیم.

نهایتاً اینکه در عرض چند سال، سطح یکی از ورزشهای جذاب و دوست داشتنی، رشد می کند و مایه مباهات می شود؛ می تواند ما را امیدوار سازد که در عرصه های دیگر هم _چه ورزشی و چه غیر ورزشی_ می توانیم با درایت، توفیقات بیشتری کسب کنیم.

نظرات کاربران
هیچ نظری تا کنون برای این یادداشت ارسال نشده است.
نظر شما